Wednesday, 3 December 2014

हव्यास

पाहता पोर उनाड रस्त्यावर जगणारे
आकशाला छत मानुन
रस्त्याला घर समजुन
ऐटीत मिरवणारे
उकिरड्यावरिल जमा करुन
उदर भरण करणारे
भर थंडीत तोडक्या कपड्यात वावरनारे

मज वाटले समाधान कि
मि नाही त्यांच्यातिल एक

जे जे हवे ते सर्व आहे मजकडे
राहायला घर घालायला कपडे

तोंडाला घास आहे
नाहि कशाचा उगि त्रास

तरिही अजुन पाहिजेच आहे
काहितरी खास ........

हे आले मनात अन
दुर झाला समाधानी श्वास

सतत काहितरि हवच असे
का नाही सम्पत आपला हा हव्यास

Writer, Archana Sonagre. M.A. (Public Admin).

No comments:

Post a Comment