Friday, 14 August 2015

मज स्वातंत्र्य जाहले

किती म्रुत्युमुखि पडले
कितिन्नी हसत हसत मरण स्विकारले

अशे किती प्राणाला मुकले
तेव्हा मज स्वातंत्र्य जाहले

मि कधी बोलली नाही
नाही कधी कुण कुण केली
तरिही अबोल प्रार्थना ते समजुन गेले
मज स्वतंत्र जे करुन गेले

किती विटम्बना मि पाहिली
पाउस पाण्यात वाहुन गेली
परी उरी दाटुन आली इच्छा
मज स्वातंत्र्य मिळावी अशी

अन क्रांतिची ज्योत पेटली
मात्रुभुमिला मुक्त कराया सेना उठली
शत्रुने खुप डाव मांडले
किती चाली चालल्या

मतभेदाचे रोप रुजवले
भावा भावात युध्द पेटले
अखेर न व्ह्यायचे ते झाले
एका ममतेचे दोन तुकडे झाले

स्वातंत्र्य माझ्या पदरी पडले
पण तेव्हा पदराचे विभाजन झाले होते
अनेक घावान्नी ते स्वातंत्र्य नटले...

आजही उर दाटुन येतो
अश्रुंचा पाट वाहु लागतो
जेव्हा रक्ताचा तो सडा आठवतो ...

माझ्या स्वातंत्र्याची असेल हि किम्मत
मला जर असती किंचीतहि खबर
मि स्वातंत्र्याचि आस ना केली असती ...

Archana Sonagre. M.A. (Public Admin).

No comments:

Post a Comment